|
|
|
|
Logged
|
Sayfalarım boş… Ben, sensiz anlamsız… Ama bir o kadar anlamlı gidişine, kelimelerim çığlık çığlığa… Yazdıkça, çoğalıyor.. Çoğaldıkça, kanıyor.. Kanadıkça, ağırlaşıyor sensizliğim !
Ve yine..yeniden…
Gidişini yüreğime yazıyorum, sensizliğin bilmem kaçıncı durağında… Ayrılığın kokusu tenimde, bırakıyorum ‘’sen’’i puslu gölgelere… Gecede saklı firari korkularım… Gizleniyor yıkıntılarım, sen’li caddelerimde…
Yürüyorum yorgun yüreğime.. Yetişemiyorum dilsiz düşlerime !
Susuyorum… Sustukça, boğuluyorum…!
Sensizliğe çare yine ‘’sen’’… Ama bensizliğime çare yine ‘’sen ‘’…
Ve yine.. yeniden… Sessiz bir gecede hatırlanmak üzere, Kapatıyorum sensizliği tozlu sayfalara…
|