Bugün hayatımın en kötü günlerinden biri galiba. Bugün geçen saniyeleri yavaşlatan yavaşladıkça bütün duyularımı alt üst eden acıtan lanet bir gün.
güLe güLe kraL... Bugün hiçbirimizin zaman kavramı yok bugün başka bir boyutta yaşanıyor. Sanki bu ütopik makineden çıkıp kendi zamanımıza geri döndüğümüzde hersey eskisi gibi devam edecek. Yarın okul yine sıkıcı aptal sınavlarla geçip gidecek. Öğle arasında emre gelecek basket oynayacakyine herkesten hediyeler sipariş edecek falan güleceğiz. Sabah servise yine uykulu uykulu binip son kalan boş yere oturacak. İlginç ilginç fotoğraflar çekilip facebook profiline koyacak biz bakarken gülmekten kırılacağız yine. Bakıp bakıp " ah emre ne orjinal adamsın böyle " diyeceğiz.. sonra hadi şu voleybolcuları bi gıcık edeyim diye gelip tüm smaçlarımıza blok koyacak. Bahçede kız arkadasıyla dolasırken bizler onlara her zamanki gibi gıpta ile bakacağız. Yılbası da geliyor
Evet Emre biz senin bulunduğun hayatı çok seviyorduk. Biliyoruz ve inanıyoruz ki sen de seviyordun.. Ama yasananlar için artık elimizden bisey gelmez. Seni yargılamıyoruz biz seni seviyoruz. Üzülme sakın hepimiz olabilirdik senin yerinde. Bunu biliyor senin için güçlü oluyoruz..
Seni bu manevi sonun eşiğine getiren bu seçimi yaptıran şey neydi Emre? Soruyorum ama merak değil bu nefret. Bizlerin başıboşluğu mu? Yoksa başımızdakilerin boşluğu mu? Boşluk çok. Hepimizde var bir boşluk elbet şu dönemde. Ama şunu kimse inkar edemez ki; başımızdaki yetiskinlerin boşluğunu görmek için yetişkin olmak gerekmiyor. Bizler 16-17 yasında onların gördüklerinin dahasını görebiliyoruz belki de. Ama onlar daha kendi deyimleriyle; " 16-17 yasındaki yeni yetmeler" 'in boşluğunu göremeyecek kadar acizse bize senin arkandan ağlamaktan başka bişey kalmıyor sevgili arkadasım..
Bizden bir saatcik beden eğitimi dersini esirgeyen yetiskinlerden soruyorum sana sevgili kardesim neyin boşluğunu doldurmalarını bekliyoruz? Bosluk mu var ortada ha dimi? (!)
Ne boşluğuymuş yahu? Bizim seçmeli kimya derslerine kimya yazılılarına köpekler gibi ihtiyacımız var (!)
Üzülme Emre belki de sen o anlık düsünceyle onların kapatamadığı bu boşluğu kapatmak istedin.. Evet belki de onların boşluğunu kapattın.. Ama ya bizim kalplerimizde açtığın boşluk Emre? Değer miydi bu beş kuruşluk adaletsiz düzensiz hayatı kendi hayatın uğruna protesto etmeye? Değer miydi hepimizi ilgilendiren bu boşluk için kendini feda etmeye?
Öyle veya böyle şimdi senin yerini asla dolduramayacağız Emre.. Ama bizim senin ölümünü de boşluğa itmeye hiç niyetimiz yok! Artık boşluklar olmayacak Emre üzülme..
Ama senin bosluğunu dolduramayız işte. İşte onu asla yapamayız Emre..
Seni kaybettik ama senin için kazanacağımız çok şey var Emre..
Seni unutmuycaz Emre !!
